Catwalkles

Een groep van 20 meisjes. Stuk voor stuk gekozen uit een veel grotere groep meisjes. De kersen op de taart. Vol fris enthousiasme en een levendige kijk op de zeer nabije toekomst - ZOMER!! - stromen de meisjes toe. De TVL crew heeft nog 2 maanden de tijd om deze meisjes in klassevolle, interessante en liefst tweetalige dames om te toveren.

Voor mij staan de finalisten van Miss Limburg 2012. Naast mediatraining, presentatietechnieken, en nog een heleboel spannende workshops in petto kregen de Miss Limburgjes op een zonnige zaterdag een workshop "Defileren en Fotoshoot". Van mij.

Zelf heb ik nooit catwalklessen gevolgd. Ik heb het geleerd met vallen en opstaan. Letterlijk, soms. Moeilijke schoenen, te lange jurken, slechte belichting, te gladde ondergrond, ... Er zijn heel wat manieren om de catwalk van wel iéts te dichtbij te zien.

Ik vond de workshop geven dus een boeiende uitdaging. Urenlang heb ik Youtube-filmpjes van catwalk coaches van all over the world bekeken, alles genoteerd dat mij handig leek, en mezelf vooral afgevraagd: "wat ga ik vertellen en doen waar ik die meisjes écht mee verder help?!".

Uiteindelijk kwam ik tot een bonte verzameling anekdotes - van witte billen en stringbikini's tot vallen op de catwalk, tot stoute fotografen - en enkele oefenmomenten. De eerste groep ML-finalisten - we begonnen om 10u 's ochtends, quoi - wreef nog de slaap uit de ogen en keek mij ietwat verweesd aan toen ik begon over je lichaam leren kennen op de maat van de muziek. Daar stond ik, mezelf in alle mogelijke poseerbochten te wringen om aan te tonen dat je best thuis voor de spiegel oefent vóor een fotoshoot. Zeker in bikini, en zulke zaken vallen al eens voor bij een missverkiezing.

De tweede groep keek al duidelijk helderder uit de ogen, en danste, gekkebekte en catwalkte hevig mee. Er was duidelijk al een kleine metamorfose zichtbaar tegenover de eerste keer dat ik de meisjes ontmoette. Met de preselectie en de persconferentie in het achterhoofd bereidde ik mij voor op een intensieve oefensessie. Maar wat bleek... De meisjes hadden de voorbije weken niet stilgezeten. De naaldhakjes waren ongetwijfeld al ettelijke keren uit de kast gekomen, de tanden al honderd-en-één keer lieflijk ontbloot, en de lichamen zagen er al een pak strakker en zekerder uit dan de vorige keren.

Nu is het uitkijken naar de finaleshow op 22 september. Ik ga de meisjes nog een keer coachen, en ik kijk daarbij al uit naar het alom gevreesde trappengedeelte. Adem in, adem uit. Billen opspannen, heupen los, schouders recht. En go!

Kokoswater

Kokoswater. Het is als met olijven, oesters en bier: je moet het leren appreciëren.

Mijn eerste kokoswatersmaaksensatie kreeg ik tijdens de Nacht van Exclusief, op 17 maart. Een wonderlijke nacht van modeshows - meteen mijn reden van aanwezigheid -, exquise hapjes - waarna je weliswaar geen intieme gesprekken meer kon voeren, kuch, look overload, kuch - en het spotten van De Opzichtige Jurken Van De Aanwezigen.

Medemodel Vanessa en ik hadden een nachtelijk stulpje in Oostende om ons lekker te buiten te gaan in alle exclusiviteit. En daar hoort kokoswater bij, tegenwoordig.

Over de grote wateren is dit drankje al langer een opkomende hype, die waarschijnlijk - in al zijn puurheid - door zijn weinig zoete smaak, evenveel volgelingen heeft als zeewiershakes. De grootste liefhebbers zijn dan ook modellen, gezondheidsfreaks en sportfanaten. Met andere woorden; kokoswater zal niet het nieuwe Vitamin Water worden, laat staan de nieuwe Coke Zero. Tenzij deze met toegevoegde smaakjes (ananas, peach, ...). Ik ga liever voor de real deal, niet alleen omwille van de speciale smaak - zo hoort de binnenkant van een kokosnoot te proeven - maar ook om de welzijnswerkingen die het kokoswater belooft.

Wetenschappelijk onderzoek toont onder meer aan dat kokoswater aanzienlijk beter hydrateert dan water, en het water in de lichaamscellen trekt. Bovendien versnelt kokoswater het metabolisme en geeft het energie.

Volgens de promotor op De Nacht is Vita Coco - in ons land momenteel enkel verkrijgbaar bij Delhaize - hét ultieme middel tegen een kater, vanwege het hydraterend effect. Omdat mijn huidje heilig is, en ik zo nu en dan ook wel van een stevig drankje hou, ontvang ik Vita Coco met open armen in mijn koelkast. Ideaal voor de day after. Of nog voor het slapengaan.

Linea Raffaelli

Dagen als deze. Overleven op een een yoghurtje en een minimale kom bouillonsoep. Nee, ik ben niet op een streng dieet overgeschakeld, maar ik heb bezoek. Van de buikgriep.

Wat begon als ik-zal-wel-iets-verkeerd-hebben-gegeten eindigde in ik-moet-naar-huis-want-ik-trek-het-niet-meer. En net die dag waadde ik in een honderdtal trouwjurken door de showroom van een bekende trouwjurkenfabrikant in een al even bekend bedevaartsoord. Ik was gelukkig niet te voet gekomen en kon na drie klanten door de bosjes en over de autosnelwegen naar huis tsjeezen. Iedereen kan zich de helse hersenspinsels van iemand met een rommelende maag in een maagdelijk wit kleed voorstellen…

Trouwjurken. De droom van iedere vrouw. Liefst wit, met kant, glinsters, pailletten, hoepelrokken, veel te veel stof, en zonder twijfel: met hoog prinsessengehalte. Dat is toch mijn idee van de perfecte jurk voor één dag. Een showroom doen waarbij je de pareltjes van de nieuwste trouwcollectie kan uitproberen spreekt tot de verbeelding. Nog meer dan het passen van jurkjes, broeken en topjes van alle mogelijke dure merken. Een beetje sparen, en iedereen kan zich een – ik zeg maar wat – Pinko top aanschaffen, of zich in een lange Cavalli jurk hijsen. Maar een trouwjurk, dat is een kwestie van geluk.

Trouwen doe je altijd met twee. Iemand moet al op zijn knieën gaan voor jou, en dat gebeurt niet zomaar. De aanschaf van een jurk voor de dag van je leven, lijkt mij dan ook – op zijn minst – moeilijk. Ik houd al jaren de vormen, snitten, versieringen en lengtes van deze specifieke jurken in de gaten, maar zou nog steeds niet weten wat precies ik zou willen dragen. Na een dag showroomen is één ding alvast duidelijk: een zware jurk belooft een zware dag.

Gelukkig kan ik nog eventjes de kat uit de boom kijken, want ik ben nog allesbehalve verloofd of wachtende op een knietje. Laat mij nog maar even van mijn onbezonnen jaren genieten. Eerst die vervelende buikgriep nog verdrijven. 

Shop straight from the Catwalk

Shop Straight From The Catwalk. De naam van dit evenement spreekt voor zich. Met de samenwerking van Jackie Lee – een jonge onderneming die interactieve modeshows in elkaar bokst – kreeg de stockverkoop van Haute Fashion net dat ietsje meer.

Acht modellen – waaronder ik – showden op donderdag 3 mei alle stuks van Seven Jeans, Patrizia Pepe, Miss Sixty e.a. die die avond te koop waren aan regelrechte bodem/groothandelprijzen. De genodigden konden al tijdens de show hun kloppend shophartje ophalen met speciaal ontworpen tablets.De favorietjes van de aanwezige fashionista’s verdwenen alvast in het virtuele winkelmandje, en na de show kon de pret pas echt beginnen.

 

Zodra de modellen van de catwalk verdwenen kwamen de – soms overvolle – winkelmandjes tot leven en werd de catwalk pas- en keurterrein voor de modeliefhebbende vrouw. Met een glaasje bubbels binnen handbereik vlogen de kleren over de toonbank. Seven For All Mankind voor 90 euro? Hebben hebben hebben! 

On the catwalk

Mijn nieuwe aanwinsten van de avond...

Leather look jeans

Crackled grey jeans

Patrizia Pepe

De rustige weken zijn ingezet. Na "het seizoen" valt in model life alles een beetje stil tot het volgend seizoen zijn intrede doet. What the hell am I talking about? Wel, modellen leven van periode tot periode. Winter, zomer, lente, herfst, en alles daartussen. In de koudste en warmste maanden is er het meest werk: showrooms breken uit hun voegen van nieuwe collecties-voor-over-twee-seizoenen-in-de-winkels, winkels showen hun nieuwe collectie tijdens koopavonden en zondagsopeningen, shows, shoots, ... Ik zit dus nu te bekomen van een wervelende periode kleren-aan-en-uit-trekken in recordtempo.


Dit seizoen heb ik showroom gedaan voor Patrizia Pepe. Loved it! Patrizia heeft het allemaal. Stoer en vrouwelijk, leer en pailletten, kort en lang, skinny en boyfriend. In een oud herenhuis in de meest beruchte buurt van Brussel, toonde ik wekenlang de must-haves voor volgende winter.


Hoewel het hard werken was, voelde ik mij zó ongelofelijk thuis in dit huis vol vrouwen. De enige man in het gezelschap (ineens ook de vertegenwoordiger van de mannencollectie) verraste ons een keer met een Thaise rijsttafel in het midden van de showroom. Andere dagen gingen we samen naar de Delhaize, maakten we übergezonde slaatjes, of bestelden we Belgische kost bij de traiteur. Met z'n allen aan de tafel waar even later voor grote bedragen kledij zou besteld worden. Op mijn verjaardag fleurde ik de middag op met een flesje Veuve Clicquot, waarna ik verrast werd met een gigantische bos bloemen. Liefdesperikelen, modeblunders, de-hypes-van-2012, de beste feestjes die week, mannenroddels, fileleed, how-to-cut-a-pineapple, de jaren '90 op de radio, rare klanten, ... Alles werd uitvoerig besproken onder de zeven vrouwen.


Door weer en wind trok ik elke dag richting Anderlecht om het beste van mezelf te geven. Na afloop bleef ik achter met een warm hart, een kapotte auto (parkeren is niet mijn beste kant), een ontstoken voet (ja, modellen hebben het zwaar te verduren soms), en héél veel kleding desires. Laat de stockverkoop maar komen! 

ELLE Party // Room Service // Magic

Champaign showers. 

De zomer is al vroeg begonnen dit jaar met een letterlijk spetterend feestje van ELLE Magazine, in Magic te Antwerpen. Samen met Lara Switten, mijn model soulmate, deed ik in opdracht van ELLE een live shooting tijdens het exclusieve gedeelte van de avond. Lights on, camera rolling. Action. 

Na een complete metamorfose van hair & make-up (Lyza Michiels & MAC), een kledingwissel van wintertenue naar Marlies D.-lingeriesetje, en een paar glazen champagne ben ik klaar voor deze very special shooting. Braaf als we zijn beginnen Lara en ik met de gebruikelijke beauty-achtige, kijk-eens-hoe-leuk-we-hier-op-bed-liggen poses. Jawel, er is zelfs een perfect opgemaakt bed voorzien in het midden van de geïmproviseerde fotostudio. Al snel geraken we helemaal in onze rol, en bij het tweede outfitje van de avond is het hek helemaal van de dam. 

Vleeskleurig ondergoed. Iek. Toch? Geef ons een paar flessen champagne en een zak confetti en zo'n saai "werksetje" krijgt meteen al meer allure. Lara krijgt de opdracht met champagne in het rond te spuiten. Liefst in mijn richting, en niet in die van de fotograaf. Fun! Drie flessen en een family pack confetti later, zie ik eruit als een plakkende carnavalsganger met net iets te weinig kleren aan. Of zo voel ik mij toch. Tijd om af te ronden, en om mij terug te trekken in het feestgedruis. 

Een snelle change de décor (Little Black Dress - achteraf bekeken lichtjes underdressed tussen al die ELLE fashionista's), en Lara en ik zijn READY TO GO. We drinken nog een paar coupekes, dansen in een uur tijd de sterren van de Magic hemel, en vertrekken dan naar huis met een fantastische ELLE goodie bag: Bobbi Brown lipglossjes, Wella haarproducten, gezichtscrèmes, nagellakjes, ... We love goodie bags!! 

De volgende ochtend vind ik een verdwaald stuk confetti op mijn rechterbovenbeen en mijn nog doorweekt Marlies Dekkers beha'tje in de badkamer. Al wie denkt dat champagne geen vlekken maakt... Think again!

Foto's: Matthias Maselis

Lenny Leleu SS2012

Waar Milaan één groot feestparadijs bleek, lijkt België mij steeds meer te veranderen in een rasecht werkpaardje. De voorbije maanden racete ik van opdracht naar opdracht; Brussel-Gent-Hasselt-Antwerpen-... Thank God for Q Music in the morning! Tussendoor ga ik nog steeds gewichtjes heffen in de fitness. No pain no gain, toch?


Een tijdje geleden bevond ik mij in een studio in the middle of nowhere voor de Spring-Summer campaign 2012 van Lenny Leleu. Een sterk opkomend badpakkenontwerpster, that is. En laat bikini's nu net helemaal mijn stokpaardje zijn. Ik zwem enorm graag, en ben dan ook fan van alle soorten badpak-achtigen; lingerie inclusief. Ik geef grif toe dat ik meer setjes die-nooit-zichtbaar-zullen-zijn-voor-de-buitenwereld bezit, dan pakweg schoenen. Veel vrouwen verklaren mij voor gek, en gaan liever voor makkelijk ondergoed. Anderen daarentegen zullen mijn fascinatie begrijpen, en vallen ook in katzwijm bij het betreden van één van de utopische Victoria's Secret winkels in de US. Maar goed, ik dwaal af.


Lenny Leleu vroeg mij dus om haar campagne 2012 te komen opfleuren. Sure! Ik ben er zeker van dat er aan mij een professioneel slangenmens verloren is gegaan. Als kind wurmde ik mij al in de vreemdste bochten - ik ben zo zelfs ter wereld gekomen, hoera! - en die lenigheid heb ik gelukkig behouden. Komt van pas in de meest uiteenlopende situaties. 


Eenmaal voor de lens, wrong ik me So You Think You Can Dance-gewijs in een breakdance-achtige pose. Terwijl het bloed naar mijn hoofd stroomde, trachtte ik mijn "sterke blik" aan te houden en mijn lichaam op een zo soepel mogelijke manier te strekken. Enkele pogingen later stond ik met beide benen weer op de grond. Het knip- en plakwerk van de fotograaf kan beginnen!


Hieronder enkele backstage foto's...

En het finaal campagnebeeld...